Omdat het met de verkeersveiligheid aan de Dampoort en de Kasteellaan duidelijk niet de goede kant op gaat, vroeg Vlaams parlementslid Jan Roegiers (sp.a) de bevoegde minister Hilde Crevits om bijkomende, afdoende maatregelen. Maar Crevits stelt dat die reeds genomen zijn tussen 2002 en 2005. Roegiers dringt daarom aan op een snelle en grondige evaluatie van die genomen maatregelen.

 

Op dinsdag 5 januari overleed een verkeersslachtoffer aan haar verwondingen nadat ze de avond ervoor op een zebrapad van de Kasteellaan was opgeschept door een wagen. Op precies dezelfde plaats werd een studente amper tien maanden eerder zwaar verwond nadat ze – eveneens op het zebrapad – was aangereden door een auto. De Kasteellaan is al jaren een erg ongevalgevoelige locatie, en ook de Dampoort is en blijft één van de gevaarlijkste kruispunten van het land. Vooral wat betreft de situatie voor de fietsers.

 

De ongevallencijfers spreken voor zich: In 2008 telde de politie 57 ongevallen aan de Kasteellaan waarvan 15 met gewonden. Het jaar voordien vielen er 21 gewonden in 56 ongevallen. En dat in een zone waar men slechts 50 km/u mag rijden. Aan de Dampoort deden er zich in de periode 2003-2008 116 ongevallen voor met stoffelijke schade en 5 ongevallen met gewonden. Volgens de laatste tellingen passeren aan de drukke Dampoort maar liefst 69.000 wagens per dag!

 

Een definitieve oplossing kan er volgens de minister maar komen als er ook een oplossing is gevonden voor de Handelsdokbrug. Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Roegiers pleit ervoor om niet te wachten op die definitieve oplossing en bijkomende – desnoods tijdelijke – maatregelen te nemen om de situatie snel te verbeteren. Maar daar wil Crevits niet van weten, ze stelt dat die reeds genomen zijn in het kader van het Urgentieplan Gent voor de aanpak van zwarte punten.

 

Jan Roegiers: “Er zijn inderdaad enkele ingrepen geweest maar mijn kritiek is dat die amper worden geëvalueerd, en dat terwijl de verkeersveiligheid er op deze kruispunten overduidelijk niet op vooruit gaat en de slachtoffers blijven vallen. De laatste jaren zijn er bijvoorbeeld geen voetgangers- of fietserstellingen meer uitgevoerd. Vele weggebruikers en vooral de buurtbewoners zijn de onveiligheid grondig beu.”